Глупость мудрых
Такие разные мы все и так богаты
Мы красотой различия в себе!
Но забывая красоту, мы лезли в драку;
И ум и силы тратили в войне.
Мы ошибались, спотыкаясь не в расчётах,
Мы глупость большую не с глупостью несли.
Мы ошибались, уклоняясь лишь от Бога,
И, как у всех, у нас сердца не горячи.
Мы горячи, когда нас мало обижают,
Мы холодны, когда Создатель к нам взывает,
Мы зло себе охотно причиняя,
Подобно псам — не понимая лаем.
Как грустно то, что многие не любят,
Хотя их любят и желают жизни райской,
Как радостно, что многие полюбят
И обретут действительное счастье.
Какие разные мы все и как богаты
Мы красотой различия в себе.
На этот раз прославится Создатель
В умах и силе множества людей!
Nebunia înțelepților
Atât de feluriți suntem cu toții,
Și-atât de bogați prin tot ce-avem în noi!
Dar frumusețea uitând-o între oameni,
Ne-am risipit puterea în război.
Greșeam nu fiindcă socoteam greșit,
Ci fiindcă drumul bun l-am părăsit.
Greșeam mereu, fugind de Dumnezeu,
Și inimile ni s-au stins mereu.
Ne aprindem chiar și pentru-o mică jignire,
Dar reci rămânem când suntem chemați.
Ne facem rău cu mâna noastră, iată,
Și lătrăm orbește, fără judecată.
Ce trist că mulți nu vor să iubească,
Deși sunt iubiți și chemați la lumină!
Ce mare bucurie când vor cunoaște
Adevărata pace și odihnă deplină.
Atât de feluriți suntem cu toții,
Și-atât de bogați prin tot ce-avem în noi!
De data aceasta Creatorul slavei
Va străluci prin mii și mii de voi.